از تو خواهم سخن گفتن...

شب سردی است و من افسرده .

راه دوری است و پایی خسته .

تیرگی هست و چراغی مرده

می کنم تنها از جاده عبور :

دور ماندند ز من آدمها .

سایه ای از سر دیوار گذشت

غمی افزود مرا بر غم ها

فکر تاریکی و این ویرانی

بی خبر آمد تا با دل من

قصه ها ساز کند پنهانی .

نیست رنگی که بگوید با من

اندکی صبر سحر نزدیک است .

هر دم این بانگ برآرم از دل :

وای این شب چقدر تاریک است !

خنده ای کو که به دل انگیزم ؟

قطره ای کو که به دریا ریزم ؟

صخره ای کو که بدان آویزم ؟

مثل این است که شب نمناک است .

دیگران را هم غم هست به دل

غم من لیک غمی نمناک است .

به تو می اندیشم

ای سراپا همه خوبی

تک و تنها به تو میاندیشم .

همه وقت

همه جا

من به هر حال که باشم به تو می اندیشم .

تو بدان این را تنها تو بدان !

تو بیا

تو بمان با من تنها تو بمان !

جای مهتاب به تاریکی شبها تو بتاب

من فدای تو به جای همه گلها تو بخند .

اینک این من که به پای تو درافتادم باز

ریسمانی کن از آن موی دراز

تو بگیر

تو ببند

تو بخواه

پاسخ چلچله ها را تو بگو !

قصه ابر هوا را تو بخوان !

تو بمان با من تنها تو بمان

در دل ساغر هستی تو بجوش

من همین یک نفس از جرعه جانم باقی ست

آخرین جرعه این جام تهی را تو بنوش !

دیروزها کسی را دوست می داشتی

این روزها دلتنگی ... تنهایی...تنها....

تمام عمر ما به همین سادگی گذشت

اما میخوام بگم اگه تو زندگیت تعریف زیبایی از دوست داشتن و عشق داشته باشی هیچ وقت تنها و دلتنگ نمیشی . چون همه ما انسانها آزاد آفریده شدیم و باید به تمام کسایی که دوست داریم این آزادی عمل رو بدیم تا خود اونها انتخاب کننده باشن و یاد بگیریم که خودمون رو به کسی تحمیل نکنیم .

میدونی یه پرنده توی قفس شاید همیشه برای تو باشه و تو با داشتنش احساس دلتنگی نکنی ولی  وقتی در قفس رو برای چند لحظه باز کنی میبینی که پرنده احساس رهایی میکنه و از قفس میاد بیرون  شاید بره و دیگه برنگرده .

ولی اون قشنگ که تو در قفست رو باز بزاری وباز پرنده برای تو باشه اون موقع هست که عشق و دوست داشتن معنا پیدا میکنه .

میدونی من میگم اگه کسی و دوست داری بزار آزاد باشه و بره و به اون حق انتخاب بده اگه اون دوستت داشته باشه برمیگرده ......

نظرت چیه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟